پرش به محتوای اصلی

پروبیوتیک ها یا به اصطلاح «باکتری‌های خوب»، مخمرها یا سایر میکروارگانیسم‌های زنده موجود در غذاها یا مکمل‌ها دارای مزایای سلامتی از جمله برای آرتروز هستند.

پروبیوتیک ها در غذاهایی مانند ماست، کفیر، کلم ترش، تمپه، کیمچی و کامبوچا یافت می شوند یا به آن اضافه می شوند و مکمل های غذایی پروبیوتیک به صورت کپسول، پودر، قرص و سایر اشکال موجود است.


تصور می شود که پروبیوتیک ها با تقویت باکتری های مفیدی که در روده زندگی می کنند (به اصطلاح میکروبیوتای روده) سلامت کلی بدن را تقویت می کنند. در واقع، برخی از باکتری‌هایی که در بدن ما وجود دارند در مکمل‌های پروبیوتیک یا غذاها، از جمله سویه‌های خاصی از لاکتوباسیلوس و بیفیدوباکتریوم نیز موجود هستند.

هرکسی مجموعه ای منحصر به فرد از میکروب ها دارد که در بدن او ساکن هستند (مثلاً در روده، روی پوست و در دهان). این جوامع در طول زمان توسط رژیم غذایی، محیط زیست، داروها و تجربیات تغییر می کنند. اکنون، دانشمندان می‌آموزند که ممکن است بر بسیاری از جنبه‌های عملکرد ما نیز تأثیر بگذارند.


کاترین زراتسکی، متخصص تغذیه در کلینیک مایو توضیح می‌دهد: «بیشتر تشخیص داده می‌شود که میکروب‌های روده نقش مهم‌تری در سلامت ما ایفا می‌کنند که قبلاً فکر می‌کردیم. “همه باکتری های مفید به کنترل باکتری های بد کمک می کنند و این برای سلامت کلی شما خوب است.”

محققان دریافته‌اند که میکروبیوتای روده برای بقای ما بسیار مهم است – برای مثال، با کمک به سیستم ایمنی بدن در تصمیم‌گیری درباره دوست یا دشمن بودن چیزی، و کمک به دستگاه گوارش ما برای استخراج مواد مغذی مهم. برخی از این میکروارگانیسم ها خوب هستند، برخی بد، برخی دیگر خنثی به نظر می رسند، و برخی هم خوب و هم بد هستند، بسته به زمینه.

یک رابطه صمیمانه بین [میکروب‌های روده] و بیماری وجود دارد». هرگاه بیماری مزمنی وجود داشته باشد که بر دستگاه روده تأثیر بگذارد، از جمله آرتریت [انواع خود ایمنی] یا آرتروز ( ساییدگی مفاصل ) ، پتانسیل درمان آن با پروبیوتیک ها وجود دارد.

به نظر می رسد پروبیوتیک ها به سه روش اصلی عمل می کنند:

  • حفظ تعادل بین باکتری های “خوب” و “بد” در بدن شما
  • کاهش باکتری های بدی که باعث عفونت و بیماری می شوند
  • پر کردن باکتری های خوب از دست رفته (پس از بیماری یا دوره ای از آنتی بیوتیک ها)

همچنین شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد لاکتوباسیلوس و بیفیدوباکتریوم، دو مورد از محبوب‌ترین پروبیوتیک‌ها، ممکن است به طرق مختلف به حمایت از بدن کمک کنند، مانند:
تسریع درمان برخی عفونت های روده ای
کمک به کاهش گاز و نفخ
پیشگیری یا کاهش شدت سرماخوردگی و آنفولانزا
بهبود فشار خون
کاهش علائم بیماری های التهابی روده، از جمله بیماری کرون و کولیت اولسراتیو

آیا ماست برای آرتروز ضرر دارد ؟


اگر یک نوع التهابی آرتریت مثل آرتروز دارید ممکن است در غذای روز مره خود ماست داشته باشید باید به شما بگوییم با خیال راحت از ماست مصرف کنید چون ماست برای آرتروز ضرر ندارد بلکه مفید است

پروبیوتیک های موجود در ماست ممکن است اهمیت ویژه ای داشته باشند. به نظر می رسد که باکتری های مفید بر التهاب تأثیر می گذارند و نشانگرهای زیستی رایج التهاب از جمله پروتئین واکنشی C (CRP) را کاهش می دهند.

در واقع با مصرف ماست می توانید از التهاب مفاصل که به دلیل آرتروز و آرتریت به وجود آمده اند جلوگیری کنید

سونیا آنجلون، متخصص تغذیه، مشاور تغذیه و سخنگوی آکادمی تغذیه و رژیم غذایی در امریکا ، می‌گوید: «افراد مبتلا به آرتریت التهابی همچنین دارای التهاب مجرای روده هستند که منجر به افزایش نفوذپذیری روده می‌شود. این امر به باکتری های خاصی امکان می دهد از سد روده عبور کرده، وارد جریان خون شوند و پاسخ التهابی را تحریک کنند. پروبیوتیک های موجود در ماست ممکن است بتوانند به کاهش التهاب مرتبط با افزایش نفوذپذیری روده کمک کنند.
آنجلون می افزاید: «رژیم غذایی سالم به قوی نگه داشتن سد روده و سیستم ایمنی بدن در شرایط عالی کمک می کند. “غذاهای سالم و مکمل های پروبیوتیک می توانند برای حفظ سلامت مفاصل و قوی نگه داشتن بقیه بدن با هم کار کنند.”

در یک مطالعه در سال 2014 که در مجله Nutrition منتشر شد، 46 بیمار مبتلا به آرتریت روماتوئید (RA) به دو گروه تقسیم شدند. یک گروه مکمل های روزانه حاوی لاکتوباسیلوسکازی و گروه دیگر دارونما دریافت کردند. پس از یک دوره هشت هفته ای، چندین نشانگر التهاب به طور قابل توجهی در گروه پروبیوتیک کمتر بود، که باعث شد محققان بیان کنند که اگرچه مطالعات بیشتری برای تایید نتایج مورد نیاز است، استفاده از پروبیوتیک ها مثل ماست ممکن است یک درمان کمکی موثر برای بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید و آرتروز باشد. .

مطالعه دیگری در سال 2012 که در مجله معتبر PLOS One منتشر شد، نشان داد که باکتری‌های روده در موش‌ها را می‌توان برای تعیین اینکه کدام حیوانات بیشتر مستعد ابتلا به آرترز و روماتیسم هستند، مورد مطالعه قرار داد. این امر باعث شد تا محققان ادعا کنند که میکروبیوم روده می تواند یک شاخص بالقوه برای حساسیت به آرتریت باشد.

بیشتر بخوانید : غذاهای مفید برای آرتروز