آرتروز گردن تنها نتیجه فرسودگی ساده نیست؛ این بیماری حاصل ترکیب چند عامل است که در طول زمان روی هم جمع میشوند.
شناخت این عوامل، کلید پیشگیری و مدیریت صحیح بیماری است.
معرفی مهمترین عوامل مستعد کننده آرتروز گردن
علت اصلی: تغییرات طبیعی بدن با بالا رفتن سن
• کاهش ضخامت و آب میانبافتی دیسکها: با افزایش سن، دیسکهای بین مهرهای خشکتر و نازکتر میشوند.
• افزایش فشار روی مفاصل گردن: با نازک شدن دیسکها، وزن و فشار بیشتری روی مفاصل بین مهرهای قرار میگیرد و روند ساییدگی سریعتر میشود.
عوامل مرتبط با سبک زندگی و حرکات نادرست
• خم نگه داشتن گردن به مدت طولانی: مثل خیاطان، افرادی که زیاد با موبایل کار میکنند، یا پشت میز مینشینند.
• حمل وسایل سنگین به صورت نامتعادل: مانند انداختن کیف روی یک شانه یا استفاده از کولهپشتیهای سنگین و نامناسب.
آسیبهای قدیمی و ضربههای فراموش شده
• زمین خوردگیهای دوران کودکی یا آسیبهای ورزشی: حتی اگر به ظاهر درمان شده باشند، میتوانند سالها بعد زمینهساز آرتروز شوند.
• ضربههای شلاقی گردن: مانند تکان شدید گردن هنگام ترمز ناگهانی در خودرو. اثر این ضربهها ممکن است جمع شده و در آینده مشکل ایجاد کند.
زمینه ارثی و ژنتیکی
• ارث کیفیت غضروفها و استخوانها: برخی افراد به طور طبیعی غضروفهای حساستری دارند.
• وجود برخی ناهنجاریهای مادرزادی در ستون فقرات: که از همان ابتدا فشار بیشتری به مهرهها وارد میکند.
عوامل التهابی و مشکلات سوختوساز بدن
• بیماریهای التهابی بدن مانند روماتیسم: میتوانند غضروفهای گردن را مورد حمله و تخریب قرار دهند.
• مشکلاتی مانند کمکاری یا پرکاری تیروئید و دیابت: این شرایط روی کیفیت استخوان و غضروف اثر میگذارند.
تغییرات هورمونی، بهویژه در زنان
• کاهش هورمون استروژن پس از یائسگی: این هورمون نقش محافظ غضروفها را دارد و کاهش آن روند فرسایش را سریعتر میکند.
ضعف عضلات نگهدارنده گردن
• ضعیف شدن عضلات عمقی گردن: باعث میشود نگهداری مهرهها به خوبی انجام نشود و فشار بیشتری روی مفاصل گردن بیفتد.
• کوتاهی عضلات پشت گردن: این حالت مفاصل را در وضعیت فشرده قرار میدهد و ساییدگی را بیشتر میکند.
جمعبندی
آرتروز گردن نتیجه همزمان چند عامل است:
سن، ژنتیک، سبک زندگی، آسیبهای قدیمی و شرایط متابولیک و هورمونی.